Vorige week en de week daarvoor kregen we na lange stilte een waar spervuur aan berichten over Waterrijk te verwerken. Eigenlijk wilde ik dit onderwerp eindelijk laten rusten in goed vertrouwen dat het gebied ongemoeid werd gelaten, maar telkens verschijnen er weer van die tenenkrommende berichten in de kranten. Tegenstrijdigheid ten top en daarom blijf je reageren.
De gemeente gaf groen licht voor een voorzichtige start van Waterrijk. 165 woningen in de Parkbuurt, rondom de Bleskolkplas. Er wordt pas gebouwd, wanneer de kavels verkocht zijn. Groen licht en dan heel, heel voorzichtig optrekken.
De kogel is door de kerk, maar uit dat voorzichtige blijkt dat men er zelf ook niet in gelooft en er lelijk mee in de maag zit. Het wordt ons “door de strot geduwd”.
Wat kost het en wat krijgen we er voor? De natuur is hier de grote verliezer, maar dat is niets nieuws. Bomen langs de Van Rechteren Limpurgsingel zullen sneuvelen voor de aanleg van een fietstunnel en 7 eiken, alsmede 5330 vierkante meter bosschage aan de Aadijk.
We krijgen er een handjevol huizen voor terug en een verdergaande verbrokkeling van het landschap. Waarom een handjevol huizen? Twee berichten in Tubantia hierover. In het ene wordt vermeld dat Almelo een van de minst aantrekkelijke steden van Nederland is (plek 46 van de 50 grootste gemeenten).
In een ander bericht lees ik dat Waterrijk nauwelijks mensen uit het westen naar Almelo zal trekken. Nederlanders verhuizen binnen de eigen gemeente of binnen een straal van 100 km. De natuurlijke aanwas van Almelo daalt en er vertrekken meer mensen dan er komen.
Wanneer je dit soort berichten leest begrijp je heel goed dat er ver in het buitengebied een woonwijk met 4000 woningen moet komen. Noem het dorp maar Almelervene.
Ik ben al jaren op zoek naar enige logica in dit project.

Anne Jan Teunis
 

ALMELO - Het Windmolenbroek, de grootste wijk van Almelo, heeft sinds haar ontstaan ruim 30 jaar geleden een winkelcentrum. Alle bijna 15.000 wijkbewoners schamen zich inmiddels diep voor deze betonbak. Er is achterstallig onderhoud, het winkelaanbod stelt veelal teleur, parkeermogelijkheden zijn onvoldoende. Stilstand is achteruitgang; inmiddels hebben andere winkelcentra in de stad voor een deel de winkelfunctie van De Gors overgenomen. Veel wijkbewoners rijden met de auto liever door richting het Vincent van Goghplein, de Schelfhorst, of steken het kanaal over richting Wierden. Binnenkort komen er mogelijk nog meer winkelcentra op 5 tot 10 autominuten van het Windmolenbroek bij: Nijreessingel, Violierstraat, Bornsestraat, Raveslootsingel…

Ook de gemeente heeft jaren geleden al ingezien dat deze negatieve spiraal in het Windmolenbroek tot staan moet worden gebracht. Men is sinds 2002 bezig geweest met vooronderzoeken en studies, om in februari 2008 met een baanbrekend plan te komen: een nieuw winkelcentrum te bouwen aan de Soeteman, rondom de sporthal en het wijkcentrum. Plannen voor 2 supermarkten, een royaal aantal parkeerplaatsen, gras op hellende daken en appartementen in hoogbouw. Dit alles te ontwikkelen door de firma Multi Vastgoed.

In het kader van de Almelose Wijkaanpak is er destijds een klankbordgroep in het leven geroepen waarin wijkbewoners en andere belanghebbenden, zoals ondernemers van het huidige winkelcentrum aan de Gors rond de sporthal aan de Soeteman, zitting konden nemen om mee te praten over het nieuwe winkelcentrum. Vele vergaderingen volgen, totdat in mei 2011 een andere projectontwikkelaar, Vastgoed Netwerk, haar ‘oude’ plannen aan de klankbordgroep presenteerde. Dit plan was van maart 2007, en zat in het archief van de gemeente. Een plan met eveneens 2 supermarkten, meer parkeerruimte, en een gezondheidscentrum op de 1e verdieping boven de winkels. Dit zou gerealiseerd kunnen worden op de huidige plek aan de Gors.

Op 11 juni 2008 is op een beurs in Amsterdam door de voormalige wethouder Sjoers een intentieovereenkomst gesloten met de huidige projectontwikkelaar Multi Vastgoed. Voor de klankbordgroep is nooit duidelijk gemaakt waarom de switch is gemaakt van Vastgoed Netwerk naar Multi Vastgoed. En waarom dat op een beurs in Amsterdam moest plaatsvinden. De klankbordgroep heeft de gemeente ook gewezen op ‘bepaalde praktijken’ van Multi Vastgoed.
In de intentieverklaring zit volgens insiders wel een clausule om de plannen af te blazen indien er binnen een bepaalde termijn niet voldoende voortgang is, en/of 70% van de huidige winkeliers niet geïnteresseerd is om mee te verhuizen.

De klankbordgroep gaf toen al aan dat haar vertrouwen in de gemeente was geschaad, omdat dit eerste plan nooit op tafel is gekomen voor eerder overleg. Nieuwbouwplannen bij de Soeteman zijn aan de klankbordgroep altijd gepresenteerd als een voldongen feit, en de enig financieel haalbare optie. De gemeente heeft de klankbordgroep echter nooit met onderzoeksgegevens kunnen overtuigen waarom het plan op de huidige plek financieel onhaalbaar zou zijn. Een verzoek vanuit de klankbordgroep om een behoefte onderzoek onder de bewoners van de wijk te laten uitvoeren was niet de zaak van de gemeente, zo werd gezegd, maar van de project-ontwikkelaar. Die zou immers niets ontwikkelen als er geen behoefte aan zou zijn…. Maar een onderzoek moet nog steeds plaatsvinden, als het er ooit komt. Een unanieme wens van zowel de winkeliers als de klankbordgroep om een overdekt winkelcentrum werd zowel door de gemeente als de ontwikkelaar in eerste instantie van tafel geveegd. Dat zou niet meer van deze tijd zijn. En (gedeeltelijk) ondergronds parkeren was ‘te duur’. Maar het ontwikkelen van een winkelcentrum, dat niet dan concurreren met die winkelcentra, die wel die voorzieningen hebben, zal zeker niet renderen.

Het argument om het winkelcentrum aan de Soeteman te ontwikkelen is ingegeven door de door de gemeenteraad vastgestelde Detailhandelsvisie, waarin is aangegeven dat winkelcentra centraal in een wijk moeten worden gesitueerd. Zie overigens de andere ontwikkelingen in de stad…

Vanaf 2010 neemt ook een groot aantal winkeliers afkomstig uit de Gors deel aan vergaderingen van de klankbordgroep. Zij staan niet in meerderheid te trappelen om hun biezen te pakken richting de Soeteman. De projectontwikkelaar verzuimt al jaren om met concrete kosten per m2 op tafel te komen. Daarbij zou veelal sprake zijn van verhuur door bijvoorbeeld een belegger, terwijl een aantal winkeliers in De Gors eigenaar is van hun bestaande pand en dit zien als een soort van oudedagsreserve. Alle huidige winkeliers van de Gors hebben te kennen gegeven alleen te willen kopen op een nieuwe plek. Voor de C1000 wordt een uitzondering gemaakt, als enige mag dit concern daar wel kopen. Het complex aan de Gors heeft trouwens 7 verschillende eigenaren, ook een belemmerende factor.
De gemeente geeft in een onlangs gehouden bezwarencommissie overigens, doch ten onrechte, aan dat de klankbordgroep niet voor de ondernemers is bedoeld…

In oktober 2011 komen klankbordgroep, winkeliers, gemeente, en vertegenwoordiger van de landelijke C1000 en de twee projectontwikkelaars bijeen in het stadhuis. Daar geeft projectontwikkelaar Multi Vastgoed aan dat het schetsontwerp gereed is. Afgesproken wordt wat dat dit nog in 2011 aan de gemeente en de klankbordgroep gepresenteerd wordt. Nog in 2011 zou de Go-NoGo moeten volgen of het winkelcentrum daadwerkelijk in 2014 verhuist van de Gors naar de Soeteman. Alle aanwezigen zijn het er over eens dat het huidige winkelcentrum aan de Gors niet aantrekkelijk is om te winkelen. Ook de winkeliers willen de bezem erdoor halen.

Begin november 2011 heeft Multi Vastgoed de plannen aan een ambtelijke projectgroep gepresenteerd. De klankbordgroep heeft toen aangedrongen op een afspraak in december 2011 voor eenzelfde presentatie. De gemeente heeft daar niet op gereageerd. Na veel aandringen kwam men op 19 januari met een excuusmail waarin werd aangeven dat de presentatie opnieuw moet worden herzien voordat deze geschikt is om aan de klankbordgroep getoond te worden… Op 27 januari is het wederom intern gepresenteerd, maar een datum voor presentatie aan de klankbordgroep is tot op heden uitgebleven.
Een nieuw zwaktebod van de gemeente richting de wijk ?

Sinds januari van dit jaar speelt er ineens een ander aspect; de huisartsen, de apotheek en de fysiotherapeut geven aan te gaan vertrekken uit het winkelcentrum. Zij kunnen niet langer wachten, ook Trivium Meulenbelt, dat zorgwoningen wil realiseren aan de Gors (na vertrek van de winkeliers) geeft aan dat het allemaal wel erg lang laat duren. Nu de huisartsen, de fysiotherapeut en de apotheek binnenkort gaan vertrekken is het maar de vraag of Trivium Meulenbelt haar plannen bij de Gors wel zal willen doorzetten. Opnieuw een streep door de rekening van de ontwikkelingen aan de Gors, omdat zij samen na de verhuizing van de winkeliers de leeggekomen ruimten zouden invullen. Dit is mede een klap voor de senioren die in de Karekiet wonen, vlak naast het huidige winkelcentrum.
Sommige ondernemers aan de Gors hebben geen zin langer te wachten en hebben zelf het initiatief genomen om er het beste van de maken. Ook in het belang van de wijkbewoners. De Primera heeft bijvoorbeeld de winkel grondig verbouwd, en er is pas een opticien gestart.
Ook de huidige zorgondernemers rondom het wijkcentrum aan de Soeteman zijn tot op heden niet afdoende geïnformeerd over hun toekomstbeeld; kunnen zij hun praktijk daar blijven uitvoeren ?

Met andere woorden: de gemeente is terug naar de tekentafel, de klankbordgroep voelt zich geschoffeerd en de wijk blijft achter met een oud en vervallen winkelcentrum. De wijkbewoners (en winkeliers/ondernemers) vragen zich af: hoe verder ?
Herontwikkeling van de Gors-zonder-winkels in de vorm van een gezondheidscentrum met zorgwoningen zal moeilijk worden, nu de zorgaanbieders zijn vertrokken. Wie gaat daar nu de kar trekken ?

Een chronologisch overzicht van de ontwikkelingen rondom de Gors is terug te lezen in het Dossier Winkelcentrum Soeteman op de Wijksite Windmolenbroek, www.in-almelo.com/wmb

ALMELO, 1 februari 2012, Aflevering 2: Was er wel sprake van Verjaring ?

Kort overzicht:
Op 2 augustus 2006 werd na maanden van overleg, en het door het kadaster opnieuw inmeten van het perceel Haven Noordzijde 21a, de voortdurende overlast tijdens de verbouwing van het aangrenzende pand t.b.v. Restaurant Dock 19 en het gebruik als opslagplaats van het gemeentelijk pad K 1705 een handhavingsverzoek ingediend. Bijlage 1

Op 11 september 2006 werd door de gemeente Almelo informatie aan de Rechtbank Almelo verstrekt over een ophanden zijnde wijziging in de eigendomsverhoudingen. Bijlage 2

Op 12 oktober 2006 verscheen de Nota aan B&W over het hoogstwaarschijnlijk en met uitsluiting van derden, onafgebroken en exclusief gebruik van het gemeentelijk pad door de eigenaar/verhuurder van Haven Noordzijde 19. Bijlage 3

Op 31 oktober 2006 het Collegebesluit, met het honoreringsbesluit inzake het gemeentelijk pad K 1705. Bijlage 4

Op 21 maart 2007
Volledig Juridisch eigenaar van het pand Haven Noordzijde 19. akte 2006.543433.01 Bijlage 5

Op 29 september 2008 werden aan het Notariskantoor nog aanvullende gegevens verstrekt wegens het over onvoldoende gegevens beschikken met betrekking tot de motivatie van de Verjaring. Die waren nodig voor het onderzoek door de notaris. Met uitsluiting van derden, exclusief en onafgebroken bezit enz. enz. Bijlage 6

Op 18 november 2008 2006.543763.01 Door de notaris opgenomen, “ De verklaring van Verjaring eigendom”. Bijlage 7
Op 18 november 2008 2006.543763.01 Inschrijving in het Kadaster. Bijlage 8

Deze gang van zaken heeft bij de Rechtbank Almelo een grote invloed gehad op het verdere verloop van de procedure.
De beslissing, er waren twee mogelijkheden, genoemd in de brief van 12 oktober 2006 werd al in het Collegebesluit van 31 oktober 2006 genomen.

De keuze was:
Of de Verjaring honoreren of het gemeentelijk pad weer in de oorspronkelijke staat herstellen. In het voordeel van Dock 19 of van Antiekhandel Stegehuis. Bijlage 3

Over de beide verklaringen:
Verklaring van eigenaar/verhuurder van Haven Noordzijde 19: Deze verklaring komt in de documenten in ongeveer dezelfde teksten terug.
Het gemeentelijk pad was al meer dan 20 jaar in het bezit en met uitsluiting van derden, exclusief gebruikt als toegang en opslag t.b.v. het pand Haven Noordzijde 19, Dock 19.
Het was in dezelfde periode zonder vergunning aan weerszijden illegaal met poorten afgesloten en daardoor aan de openbare ruimte onttrokken.
Verklaring van Abeln vloerenbedrijf b.v., tot eind 2004 voormalig huurder van Haven Noordzijde 21a:
Voormalig huurder van het pand Haven Noordzijde 21a geeft een ondersteunende verklaring af t.g.v. de eigenaar/verhuurder van het pand Haven Noordzijde 19.
Deze verklaring wordt in de documenten wel genoemd, maar bevindt zich niet in het dossier en is op uitdrukkelijk verzoek van de advocaat van de eigenaar Haven Noordzijde 19 (Dock 19) niet openbaar.
Strijdigheden in de verklaringen:
Ondanks herhaald verzoek wordt De Abeln verklaring niet opnieuw beschikbaar gesteld.
<< Deze verklaring heeft in het verleden voor de raadsleden eind 2009 begin 2010 ter inzage gelegen en is ook per mail aan alle raadsleden verzonden.

Deze Abeln-verklaring komt in de herinnering zeker op onderdelen als strijdig over.
1. Het gemeentelijk pad K 1705 werd door beide huurders gebruikt.
2. Huurder pand Haven Noordzijde 19 gebruikte het gemeentelijk pad als opslag e.d.
3. Huurder pand Haven Noordzijde 21a gebruikte het gemeentelijk pad mede als parkeerplaats.
4. Kennelijk waren in het verleden tussen de beide huurders en met eigenaar van Haven Noordzijde 19 en de beheerder van Haven Noordzijde 21a over het gezamenlijk gebruik afspraken gemaakt.

Er zijn inmiddels ook schriftelijke verklaringen van getuigen die de punten 1, 2 en 3 bevestigen.
De vraag blijft:
Was er in de Poortaffaire wel sprake van Verjaring ?
Het beschikbaar komen van de schriftelijke “Abeln verklaring” is het voor mij van groot belang voor het verdere verloop van de Poortaffaire.

Hopelijk kan ik dan over enige tijd komen met het slotartikel: Ontknoping in de Poortaffaire.

Met vriendelijke groet,

Antiekhandel H. Stegehuis

Bijlage 1
Bijlage 2
Bijlage 3
Bijlage 4
Bijlage 5
Bijlage 6
Bijlage 7
Bijlage 8
Bijlage 9
Ingezonden brief H. Stegehuis Afl. 2 De verjaring?

De slinkende aanhang van Wilders springt een gat in de lucht nu het kabinet het Boerkaverbod toch wil doordrukken ondanks zware kritiek van de Raad van State. Het kabinet van de ‘liberaal’ Rutte geeft daarmee toch gehoor aan de minder verdraagzame lieden die de schuld van alles wat er fout gaat in de samenleving wijten aan minderheden.
In dat licht bezien zijn we terug bij af en zitten we weer in de jaren ’30 van de vorige eeuw.

Nog nimmer is er in Nederland door een Boerkadraagster een strafbaar feit begaan, althans in criminele sfeer. Toch lopen ‘liberale’ lieden als Rutte en Opstelten voorop om het Wilders en zijn aanhang naar de zin te maken. Dat het liberale uitgangspunt daarmee verloochend wordt spreekt voor zich.
De nieuwbakken minister van Binnenlandse zaken Liesbeth Spies (CDA) noemt het Boerkaverbod van onvoorspelbaar belang. Welk belang vraag ik mij af? Voor mij verloochend zij de christelijke waarden van het CDA en mag ze het woord godsdienstvrijheid nooit meer in de mond nemen.

Nee dan Arie Slob (CU), die verdient een pluim. Zijn reactie was ''Crisisaanpak kabinet Rutte: boerkaverbod instellen. Zo komen we er wel".

Naar officiële schattingen zijn er zo’n 150 Boerkadraagsters in Nederland. Daaronder ook een paar Nederlandse dames die zich bekeerden. Het ‘malloten circus’ van Rutte volgt echter de lijn Deventer waar het al sinds jaren verboden is om buiten de Sinterklaastijd als Sint verkleed over straat te lopen.

Dat een Boerkaverbod ook op praktische bezwaren stuit zijnde kabinetsslaven van Wilders ook duidelijk.
Voor ‘geblindeerde’ carnavalsvierders zijn er namelijk geen represailles. Ook niet  voor sporters die hun gezicht willen beschermen met een masker en het geldt eveneens voor mensen die voor hun werk een masker dragen. Nou, de melkboer had vroeger in koude winters altijd een bivakmuts op en gebreide handschoenen zonder vingertoppen aan.

Het ‘paardenvolk’ uit het kabinet maakt er juridisch dus ook nog een zootje van en spant het paard achter de wagen. Veel Boerkadraagsters zullen de deur niet meer uitkomen en raken nog verder geïsoleerd in de samenleving. Vrij westers gedrag kun je namelijk niet afdwingen, maar moet op natuurlijke wijze tot stand komen.

De eerste gewetensbezwaarden bij de politie hebben zich al gemeld. Zij weigeren uitvoering van dit verbod, net zoals een aantal trouwambtenaren al sinds jaren weigeren het homohuwelijk ambtelijk te willen vastleggen.
De politiebonden hebben al aangekondigd vol voor de gewetensbezwaarden te gaan liggen en dat is een goede zaak. De conflicttheorie blijft binnen het kabinet echter opgeld doen.

Nou, bij mij ook, ik heb net via de webwinkel een goeie ouderwetse wollen bivakmuts bestelt voor € 14,95 het gaat namelijk vriezen, zowel buiten als ‘binnen’!

‘Fijnslijper’

ALMELO - Op 13 januari 2012 is op het door Antiekhandel Stegehuis (Haven NZ - red.) ingediende Wobverzoek van 18 november 2011 een afwijzing ontvangen. Bijlage 1
Het WOB-verzoek ging o.a. om het (opnieuw) schriftelijk beschikbaar stellen van de ondersteunende verklaring afgegeven door de voormalig huurder van Haven Noordzijde 21a.

De advocaat van de eigenaar van het pand Haven Noord Zijde 19 weigert goedkeuring te verlenen voor de openbaarmaking van de ondersteunende verklaring, die in het verleden door zijn buurman, huurder van Haven Noordzijde 21a was afgelegd.
Deze ondersteunende verklaring was op 13-03-2007 afgegeven ten gunste van de eigenaar/ verhuurder van Dock 19 Haven Noordzijde 19, inzake het in bezit nemen van en met uitsluiting van derden het jarenlang gebruik maken van het gemeentelijke pad/steeg.

Dit gemeentelijk pad ligt tussen mijn Antiekhandel Stegehuis en het Restaurant Dock 19. Kadaster K 1705. Bijlage 2
Genoemde verklaring heeft eind 2008/2009 voor de raadsleden enige tijd ter inzage gelegen en is ook per mail aan alle raadsleden gezonden. Juist deze ondersteunende verklaring kan nu informatie geven of de weergave van de eigenaar/verhuurder van pand Haven Noordzijde 19 (Doek 19) wordt bevestigd of juist (op onderdelen) in strijd is met deze weergave.
Deze verklaring is in het verloop van de gehele procedure van invloed geweest en door de eigendomsoverdracht had de gemeente geen zeggenschap meer over het openbare gemeentelijk pad.

Voorgeschiedenis:
Eind 2004, kwam het pand Haven Noordzijde 21 a, vele jaren gehuurd door Abeln Vloerenbedrijf B.V. leeg. Het pand werd te koop aangeboden en begin 2005 verkocht, het duurde echter tot 27 juli 2005, voordat de sleutel van de poort, die via het gemeentelijk pad toegang gaf tot de voordeur van mijn pand beschikbaar werd gesteld en de feitelijke overdracht kon plaatsvinden.
Er waren een aantal punten die bij de aankoop direct een belangrijke rol speelden:
In het verleden waren door of met medeweten van de beheerder van mijn pand kennelijk een aantal zaken met de omliggende eigenaren/huurders besproken, goedgekeurd en/of overeengekomen, te weten:
1. De vrije doorgang aan de linkerzijde naar de Touwbaan was door het plaatsen van een dichte schutting volledig afgesloten.
2. De dichte schutting was terug geplaatst op het terrein van de nieuwe eigenaar.
3. Het achterliggende pand van STJA helde over op het terrein van de nieuwe eigenaar.
4. Het gemeentelijke pad/de Steeg tussen Abeln Vloeren en Restaurant Dock 19 was aan weerszijden afgesloten en onttrokken aan de openbare ruimte.
5. Er was in de ontstane opslagruimte tussen beide panden een groot afdak aangebracht.
6. Het duurde enige maanden en vergde veel overleg, voordat de sleutel van de toegangspoort en daarmee de normale toegang van het pand via voordeur beschikbaar kwam.
Korte tijd later werd door het Kadaster ter plaatse vastgesteld dat de wijzigingen in het betreffende perceel K 1706 niet in het Kadaster waren opgenomen.

In dit overzicht gaat het verder uitsluitend om de punten 4,. 5 en 6 en dit ingediende Beroep op Verjaring door de eigenaar/verhuurder van Dock 19.
Op 8 mei 2006 is door de mij bezwaar gemaakt en hebben de vele procedures in verdere jaren een belangrijke rol gespeeld.
Mijn bezwaarschrift van 2 augustus 2006 werd door de Commissie van advies op 14 februari 2007 gegrond verklaard. bijlage 2
Door de eigenaar/verhuurder van het aangrenzende Doek 19 werd op dezelfde datum een Beroep op Verjaring ingediend. bijlage 2

Bijlage 1: Wob-verzoek, Afwijzing Wob-verzoek
Bijlage 2 : Kadaster K 1706 Antiekhandel en K 1704 Doek 19, Commissie van Advies, Beroep op Verjaring.

Wordt volgende week vervolgd.

Aflevering 2 gaat over dit Beroep op Verjaring.
"Was er wel sprake van Verjaring?"

Met vriendelijke groet,

Antiekhandel H. Stegehuis
 

Bijlage 1 - Uitspraak commissie van advies (pdf)
Bijlage 2 - Afwijzen Wob-verzoek door B&W (pdf)
Ingezonden brief H. Stegehuis - aflevering 1 (pdf)

Half verscholen achter prachtige, diepgroene loofbomen, stond een mooie villa te dagdromen in de zon. Het was een kraakheldere voorjaarsdag begin juni. De zomer moest nog beginnen, maar de temperatuur was vandaag reeds opgelopen tot een aangename 22 graden.
Toen de rector vanochtend uitgerust en wel wakker werd en zich voldaan nog eens uitrekte, liep hij voorzichtig, om z’n vrouw niet te wekken, naar het raam. De gordijnen opzij schuivend zag hij dat de zon reeds opkwam en het landschap achter de villa in een maagdelijk licht zette.
Eenmaal beneden maakte hij zich een kop koffie en keek naar de overkant van de straat waar het mooie klooster de Goede Herder, al een aantal jaren z’n werkplek, in alle rust imponeerde tussen de hoge bomen.
Opgewekt sloot hij de voordeur, stak de straat over en liep begeleid door vogelgezang in de richting van het klooster.
Na een dag van hard werken, keerde hij ’s avonds moe maar voldaan huiswaarts. Halverwege de oprijlaan van het klooster bleef hij een moment staan, terwijl hij z’n villa in ogenschouw nam. Wat hadden ze het toch getroffen. Welk een heerlijk plekje om tot rust te komen. Een oase waar je iedere avond weer met plezier terugkeerde om nieuwe krachten op te doen. ’s Zomers zaten ze vaak achter de villa in de schaduw te eten. Wat kon je tussen twee happen door heerlijk wegdromen, terwijl je over de velden in oostelijke richting keek. Zo af en toe keek een koe op van het grazen.
’s Winters zat hij meestal in z’n mooie grote fauteuil op gepaste afstand van de brandende haard. Wanneer hij dan met een goed boek in de ene en een glas rode wijn in de andere hand zat te genieten, kon hij z’n geluk niet op. Z’n vrouw en hij klonken en beseften dat groter geluk haast niet mogelijk was, terwijl de wind constant door de twee kolossen van bomen aan de voorzijde van het huis raasde.
Kon het maar voor altijd zijn, maar wijs als de rector door boeken en vooral levenservaring was geworden, wist hij maar al te goed dat alles op een kwade dag zou eindigen…..

Cultureel erfgoed doet nadenken en fantaseren en lucht de krochten in onze hersenen. Het maakt ons tot betere mensen, socialer en bovenal nuttiger voor de samenleving.
Daarom zijn kunst en cultuur in elke vorm zo belangrijk voor jong en oud. Educatief. Oh, laat het niet verloren gaan, opdat we verhalen blijven vertellen aan onze kinderen en ze zo opvoeden tot nadenkende, weerbare burgers.

Anne Jan Teunis
 

Om te koesteren en dat had ik eerlijk gezegd wel even nodig. Was in een zeer diep moeras gezonken en dat heeft nog het minst te maken met het trieste weer van de afgelopen weken.
Na een korte stilte namelijk komen de onheilstijdingen weer als stortbuien over ons heen en ik vraag me serieus af waar het naar toe moet met deze stad.
Gisteren brak het zonnetje even door het inktzwarte wolkendek heen in de vorm van een berichtje in Tubantia: “Raad wil rectorsvilla niet slopen.”
“Hè, hè,” denk je dan. Het kwartje is gevallen. Echter gaandeweg het artikeltje verdwijnt stukje bij beetje de glimlach en schuiven er opnieuw wolken voor de zon. Oorzaak: de Partij Van De Afbraak.
Behoud van de villa kost geld. Dat klopt, daar heeft de partij gelijk in. Maar wat hebben al die verkeerde beslissingen van al die heren op het pluche de afgelopen decennia ons als burgers dan gekost? Toon alsjeblieft nu ruggengraat. Het gaat slechts om één prachtige villa, maar voor mij is dit moment cruciaal. Wanneer de raad dit laat glippen, pak ik m’n pet en druk m’n snor en zal als schrale troost dagelijks de “zesde van Gustav Mahler, de noodlotszwangere” draaien.
Zal er ooit één toerist naar Almelo trekken om de nieuwbouw van Tactus te bezichtigen? Het AZC? De brandweerkazerne? Zal deze toerist van één van deze panden een warm gevoel van binnen krijgen?
Ga voor de aardigheid eens in Ommen kijken. Vanuit Den Ham komend zie je dat er de afgelopen dertig jaar niets, maar dan ook niets veranderd is. Alle prachtige oude panden staan er nog steeds trots te wezen en de natuur is ongemoeid gelaten. Behoud van karakter heet zoiets.
Nu mag je Almelo niet vergelijken met Ommen, maar verander alsjeblieft je visie op natuur en cultureel erfgoed. Buig het om en erken nu eens de onschatbare waarde voor de stad van dit soort panden. Let wel: dit pand is het enig overgebleven tastbare bewijs uit de periode van de Goede Herder. Door te slopen verwijder je definitief een stukje Almelose historie.
Nog één keer: ”ontwaakt gij die slaapt!!!”

Anne Jan Teunis

Dit stukje gaat niet over al die heldhaftige herdershonden die de afgelopen periode een aantal boeven in hun dijbenen hebben gehapt. Ze verdienen wat mij betreft allemaal een standbeeld en op z’n minst een aantal reuzenbotten met het vlees er nog aan.
Er zijn andere blaffertjes die vele malen onveiliger zijn en oog in oog met zo’n exemplaar leg je meestal het loodje.
Er wordt wat heen en weer geschoten in dit land en ver daar buiten. Zo links en rechts worden voortdurend mensen gevloerd en hoe meer mensen zo’n blaffer in huis hebben, hoe makkelijker het wordt om hem in bepaalde situaties te gebruiken.
We kennen allemaal de drama’s van vorig jaar die ik hier niet meer ga noemen.
Wat ik wel wil noemen is een verbazingwekkende zin in Trouw van afgelopen zaterdag. In een artikel over wapenbezit in Amerika lees ik het volgende: “ Zo nam het Huis van Afgevaardigden van de staat New Hampshire woensdag een wet aan die het universiteiten en scholen verbiedt om het dragen van wapens te verbieden.”
Even goed je best doen en twaalf keer lezen en je weet wat er staat: scholieren mogen op scholen en universiteiten gewoon wapens dragen!!!
Een onbegrijpelijk bericht. Waar moet het naar toe wanneer kinderen, de toekomst dus, nu al gewoon met wapens naar school mogen? Is het niet vragen om moeilijkheden of leef ik in de verkeerde eeuw en begrijp alles niet meer zo goed?
Aan de andere kant: wanneer het moet gebeuren, gebeurt het toch. Er zijn genoeg zware voorwerpen voorhanden om elkaar gezellig de schedel mee in te slaan. Zelfs met de blote vuisten kun je nog iemand voorgoed uitschakelen. Ondanks dat vind ik het toch een verkeerd signaal om kinderen al met wapens in hun rugzakjes naar school te sturen. Iets in mij zegt me dat zoiets niet hoort.

Anne Jan Teunis

Triester dan nu kan januari haast niet worden. Na al die verlichting rond de Kerst is het lange aftellen naar de eerste lentedag begonnen. Het wordt ’s morgens maar niet licht en de luchten zijn grauwer dan grauw. De hoogste tijd voor wat humor.
En die kwam als geroepen in de vorm van een leuk bericht op de site van Tubantia. Een prachtige foto van Alpe d’ Huez. Een fantastisch berglandschap. Sneeuw en een geweldige lucht. Je kikkert er helemaal van op.
De kop er boven is ongeloofwaardig en daarom heel erg leuk: “ Zieke stratenmaker beklom Alpe d’ Huez.” Kijk, dan verdien je een standbeeld. Z’n dochter feliciteerde hem op Hyves. Waar hyves al niet goed voor is, want ook de verzekeraar keek mee. De man was namelijk tijdens de beklimming en ook tijdens een aantal lange wielertochten arbeidsongeschikt en moet 75000 euro terugbetalen aan de oplettende verzekeraar.
Hij is een klein visje, waarmee ik eigenlijk nog wel beklag heb, zeker wanneer je denkt aan al die andere, veel grotere vissen die schaamteloos de boel flessen. Wat mag je wel en wat mag je niet? Misschien heeft deze bergtocht hem wel goed gedaan en is hij nadien met frisse moed weer aan het werk getogen?
In elk geval een leuk verhaaltje, waar de nodige humor in zit. De klimmer zelf zal hier overigens anders over denken.
Iemand uit deze omgeving duwde een aantal jaren geleden z’n vrouw van een bergtop en dacht, heel doorzichtig allemaal, een mooi bedrag te vangen. Heel veel humor op de vierkante meter.
De verleiding van “ geld” is blijkbaar te groot. Wat mensen al niet doen om aan geld te komen. Alle normen en waarden worden opzij gezet. Het doel heiligt alle middelen. Met een zak vol geld op de rug je fluitend uit de voeten maken. Kijken hoe ver je komt. Het leven wordt zodoende spannend gehouden en de humor blijft op peil. Waarvoor dank.

Anne Jan Teunis
 

Dit keer een op het eerste oog vreemde titel, maar negeren en Nigeria horen de laatste tijd toch een beetje bij elkaar. Ze vormen een koppeltje en dat is eigenlijk vreemd, gezien de gebeurtenissen van de afgelopen maand in dit land.
Rond de Kerst, tussen alle onzinnieuws over ballen en stallen sijpelde een nieuwsbericht door uit Nigeria. Ik vond het vreemd om te lezen dat Christenen daar in hun eigen kerk waren doodgeschoten. In de Westerse wereld is dit ondenkbaar, hoewel je dat niet te hard moet roepen. Wie is tegenwoordig nog veilig en wat is nog heilig?
De laatste week komt er meer nieuws binnen uit dit Afrikaanse land en steeds opnieuw worden Christenen zonder pardon doodgeschoten in het Islamitische noorden van Nigeria.
In Trouw las ik afgelopen zaterdag een helder artikel over Nigeria, waardoor ik toch een iets beter beeld kreeg van het conflict. Het blijkt dat de islamitische terreurbeweging Boko Haram in het noorden van Nigeria een islamitische staat wil afdwingen. Religie als rechtvaardiging voor geweld. De echte oorzaken zijn economisch en politiek. De groep heeft veel aanhang onder werkloze jongeren. Hun ideologie is minder religieus. Ze willen slechts een baan en eten op tafel. Scholing en werk zijn de oplossing. Pas dan hebben de geestelijke leiders geen greep meer op ze.
Niet direct een conflict tussen Moslims en Christenen, maar doordat mensen een stempel opgeplakt krijgen is het een mooi argument om elkaar toch de hersens in te slaan of een kogel door het hoofd te jagen. Religie als dekmantel. Heel stiekem moet ik nog even aan de Joden denken. Doordat deze een ster kregen opgenaaid, kon men ze makkelijk als groep deporteren.
Zwijgen over Nigeria is niet goed, want er vallen hier waardevolle lessen te leren. Natuurlijk is Afrika ver van ons bed, maar mensen die vermoord worden enkel en alleen omdat ze tot een bepaalde groep behoren….. Ik vind het een nogal enge gedachte en zeker niet iets om te negeren.

Anne Jan Teunis

We moeten bezuinigen wordt er overal geroepen, maar af en toe ontgaat mij de logica ervan.
Neem vorige week... Ik bestel bij mijn huisarts de medicijnen die ik gebruik. Toen ze de volgende dag bij mij thuis werden bezorgd, waren het andere medicijnen dan ik normaal altijd gebruik. Komt tegenwoordig vaker voor, maar goed. Maar ik naar de apotheek gebeld om te vragen waarom deze verandering, kreeg ik te horen dat de originele medicijnen uit de handel waren genomen en dit het vervangende maar hetzelfde medicijn was. Mooi niet dus, want ik reageerde er allergisch op, maar dit terzijde. Toen ik de doosjes eens beter bekeek zag ik tot mijn grote verbazing dat de vervangende medicijnen bijna 2 keer zo duur waren dan het originele merk. Atrovent 400 stuks €57,95 en het vervangende merk 400 stuks €97,95 dus bijna 2 keer zo duur. Nou ontgaat mij hier toch echt de logica. Elke dag wordt er wel ergens geschreeuwd hoeveel we moeten bezuinigen, maar we worden toch belazerd waar we bij staan. Op deze manier kan ik me voorstellen waarom de zorgpremies steeds duurder worden en we steeds meer zelf moeten betalen.
Zitten ze in Den Haag nou echt allemaal te slapen???

Anoniempje
(Bij redactie bekend)

Crisis, crisis en nog eens crisis. Zo onderhand heb ik er wel een beetje genoeg van. Talloze artikelen in allerlei kranten en geen journaal doet het tegenwoordig zonder een item over dit onderwerp. Het lijkt warempel wel of er verder niets meer bestaat. Ik denk dat in de loop van dit jaar wel een keer een verzadigingspunt bereikt wordt waarop mensen massaal gaan zeggen: “Zet nu maar even een andere plaat op.”
Ondanks alle ellende aan de onderkant van de maatschappij die ik zeker niet wil ontkennen of bagatelliseren, dringen toch ook andere berichten tot me door die niet direct aan een crisis doen denken.
Zo las ik dat bijna alle regionale vliegvelden in Nederland vorig jaar meer passagiers hebben mogen verwelkomen. Ze groeien maar door. Wanneer er zelfs massa’s ganzen moeten worden afgeschoten om al die vakantievluchtjes vlekkeloos te laten verlopen, gaat het nog niet zo heel slecht in dit land.
Dan het vuurwerk. Nog iets meer uitgegeven dan vorig jaar. Voor 65 miljoen euro kun je waarschijnlijk wel een aantal minima de winter door helpen.
48 miljoen euro winnen in een loterij. Kan men de winnaar van deze grote prijs niet dwingen om uit coulantheid 45 miljoen aan de allerarmsten te geven?
Aan de ene kant crisis en aan de andere kant exorbitante uitgaven. Misschien zijn we al een eind op de goede weg wanneer de “grootgraaiers” wat van hun gigantische overvloed aan de allerarmsten zouden schenken. Veel mensen zijn met weinig al erg geholpen.
Dat weinig reeds veel kan betekenen, toont me het tevreden gezicht van de heer Mulder in Tubantia. Hij kreeg voor weinig geld een camera waarmee z’n isolement is opgeheven en hij weer in de kring is gekomen en meedoet. Goed initiatief van de gemeente Almelo.
Laten we voorlopig onze zegeningen maar tellen. Het zijn er vele. Een pas op de plaats is niet erg. Even om je heen kijken waar je staat. Minder materialistisch en meer sociaal.
Er zijn mensen die beweren dat we uiteindelijk sterker uit deze crisis zullen komen. We waren in troebel water beland. Ontdaan van veel opsmuk zullen we hopelijk meer oog krijgen voor sociale waarden. Op weg naar een nieuwe balans.

Anne Jan Teunis

Almelo heeft een politiek bestuur die je kunt prijzen als Jan met de korte achternaam (sorry dames). De erfenis van Sjoers wordt steeds zichtbaarder. Niemand die deze charlatan een halt toe riep tijdens zijn ambtsperiode. Een groot gedeelte van die rekening komt op het bord van de Almelose inwoners. Het krakerige bestuur van Almelo zal dan ook de artikel 12 status niet meer kunnen ontlopen.
De raad maakt zich nu vooral druk op mederaadsleden. Kamphuis willen ze slachtofferen voor hun eigen tekortkomingen. Goed, Kamphuis is soms kort door de bocht maar de Almelose bevolking weet wel waar hij het over heeft. En dat moet D66er Fred Gerritsen zich vooral aantrekken want hij kan een half uur praten en dan weten we nog niet wat hij precies wil. Maar hij kreeg de raadszaal leeg, tja wie van deze clowns zijn in staat om duidelijke taal te gebruiken. Als je dit bij een baas doet wordt je ontslagen maar addergebroed wil altijd graag de rijen gesloten houden, dit ten koste van hun kiezer. Volgens mij moet Fred Gerritsen zich gewoon gaan richten op de autoverkoop, daar horen mensen graag leuke verkooppraatjes.
Kamphuis, gewoon doorgaan en zorg dat ze wakker worden en eindelijk hun verantwoording durven nemen. Wie doen nog meer wel eens zijn mond open in de Almelose raad? Trouwens, wie is toch de Stapel van de PvdA? Kan deze man ook praten? Of was zijn optreden in de raadsvergadering een vergissing.
Harry de Olde doet ook zijn best maar hij doet dit meest met plannetjes van de PVV, kun je ook gewoon lezen op hun website. Maar hij doet zijn mond open al valt het niet mee zijn uiteenzetting te volgen. Ik heb het niet allemaal gevolgd in de Almelose politiek maar het CDA is toch ook in Almelo zetels kwijtgeraakt?
In Tubbergen werkt de politiek geheel anders. Daar is alles al besloten voor de raadsvergadering begint. Dorpsraden en raadsleden gaan daar hand in hand ter biecht en sluiten een pact. Maar ja, een dorp is natuurlijk niet zo moeilijk als Almelo waar veel werkloosheid, drugsgebruik en misdaad heerst. Daar kan de politiek natuurlijk wat aan doen maar dan moeten ze niet weglopen uit de vergadering. Wanneer staan er echte mensen op in Almelo die verstand hebben van politiek?

Dick Dooren

Het boek van Kerst kan alweer dicht. Voorbij voor je het weet. Over en uit. Of toch niet?
Nee, de lijst met schandalen blijft ook na de Kerst gewoon doorgroeien. Gisteren las ik een nogal komisch bericht op Nu.nl. Priesters van verschillende groepen zijn met elkaar slaags geraakt in de geboortekerk te Jeruzalem. Haantjesgedrag van orthodoxe groepen en het is wel duidelijk dat deze haantjes in feite erg weinig van de Vredesboodschap begrepen hebben.
De afgelopen weken is (terecht) een waar offensief ingezet om de kerk diep door het stof te laten gaan. Natuurlijk heel tactisch zo vlak voor de Kerst. Het begon allemaal met het rapport van de commissie-Deetman. Vlak voor Kerst kwam daar het “gevalletje” van de pastoor van Albergen bij en deze week alweer een uitgeschakelde pastoor plus in Israël “grote orthodoxe jongens” die kleine meisjes het leven zuur maken. Je zou verwachten dat nog maar weinig mensen de moed kunnen opbrengen om naar de kerk te gaan.
In Mariaparochie hadden ze zich weinig van alle commotie aangetrokken. Het “kroamschudd’n” leverde daar traditioneel een lange wachtrij voor de kerk op. Wellicht kwamen deze mensen voor de onopgesmukte boodschap van Kerst en minder voor de “mutsen en mijters” die nog immer hun vermanende vingertjes opsteken, terwijl nederig door een achterdeurtje van de kerk verdwijnen toepasselijker zou zijn.
Hopelijk kan het boekje nu dicht. Het is niet alleen maar kommer en kwel in de Katholieke kerk. De meerderheid van de priesters is wel te vertrouwen en van onbesproken gedrag. Misschien is de les dat we de voorgangers meer als mensen moeten zien en ze van hun voetstuk af moeten halen. Ze respecteren, maar wel kritisch volgen. Daarbij moet de blijde boodschap centraal blijven. De rest is mensenwerk!

Anne Jan Teunis

Is het niet vreselijk lachwekkend? In de categorie: “Je weet niet wat je leest”, viel m’n oog op een bericht op de site van Tubantia.
Het gaat over een plan van de Christelijke Gemeente Nederland om een religieus centrum te realiseren naast Urenco. Op zich natuurlijk geen lachwekkend bericht, maar doorlezend stuit ik op een zin die ik niet goed kan plaatsen: “De gemeenteraad heeft moeite met een grote ontwikkeling in het buitengebied.”
Zo, dat is nieuw. De gemeente als beschermer van het buitengebied. Oh, wat zijn we heden blij, want wat wil een natuurliefhebber nog meer dan dat de gemeente opkomt voor die paar resterende groene brokjes tussen al dat steen?
De tegenstrijdigheid druipt echter van deze opmerking af. In twee opzichten snap ik de zin dan ook niet. In de eerste plaats kan ik de weerstand tegen het optrekken van een paar gebouwen naast Urenco niet rijmen met het wel willen bouwen van meer dan 4000 huizen in Waterrijk. Als je praat over een grote ontwikkeling in het buitengebied van Almelo, waarbij de gemeente bijna tot aan het centrum van Vriezenveen wil gaan bouwen, heb je met Waterrijk toch een goed voorbeeld van waar onze gemeente voor staat en hoe zwaar het belang van de natuur voor haar weegt.
Ten tweede denk ik dat een paar gebouwen extra in dit gebied niet zo veel kwaad kunnen. Urenco is de buurman en de Karelskamp en andere grote gebouwen staan in de directe omgeving. De uitzichten zijn toch al verpest, dus daar hoeven we ons niet druk om te maken.
Een vreemde schijnbeweging dus van de gemeente. Is zo’n centrum in deze tijd trouwens nog wel nodig? Is er niet ergens in de stad nog een “gat van Almelo” te vinden? Waar veel kerken sluiten en de secularisatie niet te stoppen lijkt, mede geholpen door een sleutelgatkijkende bisschop, lijkt mij dit een overbodige actie die een beetje doet denken aan de onnodige bouw van kantoorpanden. Bouwen voor leegstand.
Kortom: ik snap eigenlijk beide partijen niet. Een tip: gewoon met de Kerst naar Sissi en de Sound of Music kijken en met een helder hoofd in januari de draad weer oppakken.

Anne Jan Teunis

Lees ook: B&W opnieuw accoord met bouwplan Noorse Broeders
 

Een poosje geleden viel me een leuk berichtje op over de citybijbel. Natuurlijk hielp het dat Heraclesspeler Everton Ramos da Silva het eerste exemplaar in ontvangst mocht nemen. Een mooie blikvanger en een prima promotie. Wanneer je de moeite zou nemen om langs te komen, mocht je een gratis exemplaar pakken. Veel lager kan de drempel niet zijn.
In een donkere hoek even voorbij de Georgius Basiliek haalde ik m’n exemplaar en had een leuk gesprek met een aantal mensen die de bijbels aan de man brachten. We vonden het een goede actie en hadden het over verdraagzaamheid en vrede en dat het een mooie tegenhanger is van al die meer dan onnodige kerstkitsch die deze weken op ons afkomt.
Een uur later werd de cassière van de C1000 doodgeschoten.
Grote verslagenheid natuurlijk omdat het zo’n schril contrast is met de zoete sfeer die men aan het opbouwen is richting de Kerst.
Over de moord is intussen al het één en ander geschreven, maar het ziet er gelukkig naar uit dat er geen religieuze motieven zijn en het is ook een geluk dat de dader niet in het wilde weg om zich heen is gaan schieten. Een “crime passionnel” die volledig op zichzelf staat. Het heeft niets met Almelo te maken in die zin dat het net zo goed op de Ginkelse hei had kunnen gebeuren.
Het leven gaat verder. Op zaterdag kreeg iedereen de geest en trok er op uit om huis en tuin te versieren. Hordes uitgelaten kinderen van een jaar of dertien in een andere supermarkt op de maandag na het drama. Life goes on en zo hoort het ook.
Bloemenzee en stille tocht. Op de dag van de stille tocht was het volgende drama, te Luik ditmaal, al weer te betreuren en tevens een incident in Florence. Hoe vaak hebben we het al niet gezien? Wanneer je alle schietincidenten van de afgelopen jaren optelt schrik je van deze gewelddadige samenleving. Vooral onbegrip overheerst.
Afgelopen zaterdag stond een interview in Trouw met misdaadschrijver Ferdinand van Schirach. “De mens worstelt met kwesties als hebzucht, onmacht, depressie, wanhoop en jaloezie. Uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat meer dan 50 procent van de ondervraagden wel eens had overwogen om iemand te vermoorden. Het is kennelijk iets dat in ons allemaal schuilt.”
Na het lezen van dit interview en na alle gebeurtenissen van de afgelopen dagen en jaren kom je tot de conclusie dat we als mensen op een wankel koord balanceren. Er kan waar ook ter wereld zo maar op enig moment iets misgaan. We moeten constant proberen om dingen niet te laten escaleren. Je kunt over een citybijbel zeggen wat je wilt, maar de inhoud van deze bijbel kan ons wel degelijk helpen om aan de goede kant van de streep te blijven. Zonder moraliserend te willen zijn of alles met een simpel boekje af te doen, ben ik wel van mening dat het lezen er van een hulp kan zijn om te proberen op een positieve manier wat vrediger met elkaar om te gaan.

Anne Jan Teunis

Gisteren kreeg ik een persbericht onder de ogen met een oproep aan vrijwilligers om zich te melden voor het uitoefenen van diverse functies op vrijwillige basis bij o.a. een jeugdzorginstelling in Almelo.
De oproep kwam van Scoop Welzijn de instelling die voor de gemeente Almelo zo’n beetje alle maatschappelijke taken beheert in het veld. De instelling die volgend jaar ook op initiatief van D66 éénmalig wordt gekort in de jaarlijkse subsidie omdat men zoveel geld heeft opgepot.
De instelling die van harte de oproep van woningstichting Beter Wonen ondersteunt om een Foundation in het leven te roepen die als paraplu moet gaan dienen voor alle activiteiten in Almelose woonwijken. Een ondersteuning mits dit in overleg met Scoop tot stand komt. Dat noemt men dus protectie van het eigen belang.

Maar goed, komen we terug op de vrijwillige functies via Scoop. Vaak worden deze ingevuld door werkzoekenden met een uitkering via de sociale dienst. De functies mogen dan vaak met behoud van uitkering worden uitgevoerd. Op zich begrijpelijk als het functies zijn die iets extra’s aan de zorg voor mensen toevoegen maar of dat altijd het geval is?
Laat ons kijken naar de openstaande functies via Scoop Vrijwilligers bij de jeugdzorginstelling:

• Een gastheer/vrouw voor het multifunctionele gebouw en het hoofdkantoor. Je verzorgt de koffie en thee bij vergaderingen en presentaties, zorgt dat de beamer klaar staat ect.
• Een beheerder/conciërge voor het multifunctionele gebouw voor het uitvoeren van klusjes en opdrachten.
• Een praktisch ondersteuner voor de leefgroep die jongeren persoonlijke aandacht biedt en helpt met alledaagse klussen als koken, boodschappen doen en het onderhouden van de fiets.
• Een activiteitenbegeleider voor bijvoorbeeld een meidenclub, knutselclub, dansclub of een voetbalclub.
• Een duikinstructeur die bevoegd is om les en/of begeleiding te geven aan enkele jongeren die willen leren duiken met persluchtflessen.

Met alle respect, maar normaal gesproken lijken mij dit allemaal banen waarvoor een normaal salaris op z’n plaats is. Met een beetje goede wil is er hooguit in de functies praktisch ondersteuner en activiteitenbegeleider nog iets te ontdekken van een toegevoegde waarde als dat onder toezicht van een meewerkende betaalde professional gebeurd.
De andere drie functies lijken mij gewoon werk waarvoor zeker betaald zou moeten worden.

De conclusie is dat dus veel vrijwilligerswerk wordt gedaan om te kunnen besparen in de arbeidskosten van deze jeugdzorginstelling en andere instellingen en Scoop Welzijn zich protectionistisch leent voor het bemiddelend contact dankzij de subsidie van de gemeente.
Het gevolg is wel dat het aantal bijstandsuitkeringen hoger blijft dan zou moeten.
Snapt u het nog?
Ik niet!

‘Fijnslijper’

P.S.
Wilt u desondanks meer weten over deze of één van de andere vacatures?
Kijk gerust eens op deze website: www.vrijwilligersalmelo.nl

Of maak een afspraak voor een kennismakingsgesprek!
Contact: info@scoopvrijwilligers.nl en/of 0546 – 544 188 (of via Scoop Welzijn 0546 – 544 100).

Een aantal weken geleden vond op een troosteloze, mistige, doordeweekse ochtend een trieste gebeurtenis plaats langs de Almelose Aa. Een man in een oranje pak zaagde met knetterend geluid de “praattafels” om, de wilgen die de kans hadden gehad om in korte tijd uit te lopen. Ze hadden deze kans niet gegrepen en konden dus hun biezen pakken. Einde verhaal.
Navraag bij de gemeente leerde dat er begin december compensatie zou komen.
Aldus geschiedde en op een middag zag ik inderdaad dat er een zestal nieuwe bomen was aangepland. Ik kon m’n geluk niet op, want de gemeente had woord gehouden. Bravo, want zo hoort het. Dezelfde gemeente kreeg dit jaar in de poll eens niet de zwarte piet toegekend en daar was ik het op dat moment wel mee eens.
Sint en Piet waren echter koud het land uit of ons werd afgelopen week als bomenliefhebbers de grond onder de voeten weggeblazen. Op de site van Tubantia een foto van een mooie stapel gerooide bomen en een weldadige tekst daarbij: “Minder regels voor Almelose bomenkap.”
Nu juich ik het afschaffen van regels te allen tijde toe, maar dit is nu zo’n onderwerp waar wel degelijk regels voor nodig zijn. In elk geval één regel die zelfs voor kinderen van vier begrijpelijk is en die luidt: “Nooit kappen, tenzij een boom gevaar oplevert voor de mens.”
Bomen moeten beschermd worden. Aan de ene kant omdat ze zo belangrijk zijn, want zonder bomen geen leven. Aan de andere kant omdat ze zelf hun stem niet kunnen laten horen.
Er zal waarschijnlijk kaalslag plaatsvinden. De bomen waren al een beetje vogelvrij sinds de bomenstichting er de brui aan gaf. Nu staat niemand meer iets in de weg om naar hartenlust te gaan kappen. Iedere tak die in de weg hangt zal een reden zijn om de boom te vellen. De techniek van de verschroeide aarde. Op naar een stad van steen en asfalt.
Ik eindig in mineur en vrees, maar hoop ten diepste dat ik er voor meer dan 100 procent naastzit. Wel weet ik nu al wie ik volgend jaar de “zwarte piet” geef.

Anne Jan Teunis

Het Theaterhotel wordt nogal eens op de korrel genomen vanwege vermeende relaties in de politieke invloedsfeer binnen de gemeenteraad. Veel gehoorde kritiek is dan het schip met geld dat jaarlijks richting het Theaterhotel gaat.
Laten we voorop stellen dat elk Almelo’s bedrijf probeert haar relaties met de gemeentebestuurders op een zo hoog mogelijk peil te houden. Dat geldt voor het Theaterhotel niet anders dan voor Urenco of andere grote bedrijven al is het maar om benodigde vergunningen zo snel mogelijk te verkrijgen.

Bij het Theaterhotel komt daar de culturele subsidieregeling bij sinds de privatisering van de zwaar verliesgevende gemeentelijke schouwburg De Hagen.
Jaarlijks moest daar, met sterk stijgende tendens, op het laatst 2,4 miljoen harde guldens bij (in euro’s 1.089.072,00). Directeur Niek den Hertogh probeerde dat te compenseren door dinerarrangementen te verkopen om zo het aantal bezoekers te verhogen. Uiteraard scherp geprijsd en zo kwam de horeca in opstand tegen de gesubsidieerde diners en werd gepleit voor privatisering.
Op initiatief van de horeca schakelde wijlen wethouder Gerrit Stuivenberg (PvdA) het Rotterdamse bureau Kolpron in om dat te onderzoeken. Daaruit bleek dat ondanks het verlenen van culturele subsidies, via privatisering zo’n 50 procent kon worden bespaard in de jaarlijkse gemeentelijke kosten.
Toenmalig wethouder William Pingen (VVD) kon derhalve jaarlijks 1,2 miljoen guldens anders besteden. Collega Stuivenberg begon te onderhandelen met het toenmalige Postiljonconcern. Die onderhandelingen verliepen moeizaam.
Het faillissement van patatfabriek Tijhof bracht daar een kentering in. Ad van der Valk wilde het bedrijf overnemen en Stuivenberg wilde graag de werkgelegenheid behouden. Het contact was gelegd en terloops kwam de privatisering van schouwburg De Hagen aan de orde. Ad van der Valk werd nieuwsgierig vroeg om meer informatie en nagenoeg binnen een week werd een akkoord bereikt.
Vijfentwintig miljoen guldens investeerde van der Valk voor de bouw van een hotel, parkeerkelder, zwembad en de nodige inventarisvernieuwing. Ook werd overeengekomen dat jaarlijks een bedrag aan subsidie verleend wordt voor de culturele poot van het nieuwe Theaterhotel. Eveneens werd door wethouder Stuivenberg beloofd dat bij grote investeringen die de cultuurpoot ten goede komen, de gemeente bij zou dragen.

Desondanks kon de gemeente fors besparen en kon ruim 1,2 miljoen guldens jaarlijks anders worden besteed. Tegelijkertijd had de horeca ook via het toenmalige kamerlid Broos van Erp weten te bewerkstelligen dat in de gemeente Almelo een middelbare hotelschool zou starten (Nu ROC van Twente). De komst van Van der Valk betekende eveneens dat de op de plank liggende bouw van de Hagenborgh eindelijk werd gestart en dat meer investeerders in de stad opdoken om bijvoorbeeld de Passage tussen de Hema en V&D te bouwen. Almelo geraakte er zelfs door uit een artikel 12 status.
De komst van Van der Valk was dus een opstap naar meer.

Nu is het Theaterhotel een onderneming van de familie Hammink die wel deels onder de van der Valk hotelreserveringen werkt en daarmee wereldwijd in de picture blijft staan.
In 2005 heeft de gemeenteraad zich bij de vernieuwing van de overeenkomst tussen de gemeente en de fam. Hammink georiënteerd en geconstateerd dat de culturele poot boekhoudkundig los staat van de horeca. Jaarlijks wordt dat ambtelijk gecontroleerd.
De familie Hammink had eveneens plannen om het hotelgedeelte uit te breiden. De bank wilde dat alleen financieren als er zekerheid bestond over het voortbestaan van de schouwburgactiviteiten. Zo werd de gemeenteraad door het college van B&W medegedeeld.
In het verlengde daarvan lagen de noodzakelijke investeringen in het schouwburggedeelte en dat werd in een meerjarenplan vastgelegd.

Totaal bezien blijft de gemeente goedkoop uit t.a.v. de culturele activiteiten in de schouwburg tot 2017. Een door de gemeente gedreven schouwburg zou aanmerkelijk meer kosten. Dat stond in 2005 wederom vast.
In dat licht bezien is veel kritiek niet gebaseerd op feiten en gaan vergelijkingen met andere subsidies mank. Contract is namelijk ook contract.

Zaak is natuurlijk wel dat de gemeente ook goed controleert of de verleende subsidie goed besteed wordt. Of dat nu de culturele subsidie op de programmering is of de investeringssubsidie in de cultuurpoot van het Theaterhotel.
Daarin heeft de inzender van ‘Subsidiestromen’ volkomen gelijk. Als daarover twijfels bestaan, kan het college van B&W maar één ding doen, namelijk als de wiedeweerga aan de slag met een controle en openbaarheid van haar bevindingen.

‘Fijnslijper’

ALMELO – Regelmatige lezers op AlmeloNieuws.nl hebben ongetwijfeld de verhalen gelezen van Johnny Bolk over de Solar Challenge in Australië waar hij als truckdriver hand en spandiensten verrichtte voor het Twentse Solarteam.
Nu kreeg de redactie een mailtje van Johnny Bolk over de ervaringen die hij opdoet in Roemenië waar transportbedrijf Bolk betrokken is bij de aanleg van een heeeel groot Windmolenpark. Nu is Johnny Bolk wel wat gewend, maar wat hij in Roemenië tegenkomt en beleefd, wil hij toch met een groter aantal mensen delen. Vandaar…

Roemenië anno December 2011

Hallo allemaal..
Ik zit dan wel niet meer in Australië maar momenteel in Roemenië en daar wil ik echt wat over kwijt, vandaar via deze weg zodat jullie het kunnen lezen, doorsturen en weet ik al niet wat...
Ik zit dus voor de firma in Roemenië en daar wil ik het nu even over hebben...
 

In de afgelopen 10 jaar stak de gemeente Almelo zich voor zo’n 183 miljoen euro in de schulden, met het doel om de stad te doen opstomen in de ontwikkeling naar 100.000 inwoners. Plannen als Waterrijk, Leemslagen, Fortezza en nog een aantal werden in kleurrijke magazines aan de burgerij gepresenteerd. Modern en futuristisch moest de stad worden en vooral aantrekkelijk voor de rijken om het gemiddelde inkomen op te krikken. De ‘monorail van Sjoers’ moest uiteindelijk gaan zorgen voor het publieke vervoer tussen centrum en ziekenhuis en naar Waterrijk.

Monopoly was er niets bij maar dit keer werd gespeeld met geld van de burgers en werd fors geleend op de kapitaalmarkt. Gangmaker Sjoers (CDA) en zijn ambtelijke jaknikkers-achterban bedachten het ene mooi plan na het andere. Ambtelijke criticasters werken inmiddels in buurgemeenten en bouwreuzen als Wessels en Dura staken hem evenals investeerder Achmea Vastgoed een veer op de hoed als zijnde de krachtige figuur die een dergelijke ontwikkeling kon bewerkstelligen. Afspraken werden gemaakt en contracten gesloten. Zo werd de grond van Fortezza verkocht, teruggekocht en nogmaals verkocht aan van der Looy met een miljoenenverlies als eindresultaat zonder dat er stenen op elkaar werden gestapeld en zonder dat ooit werd betaald voor de grond. Gerechtelijke processen zijn nu het gevolg.

In al die jaren trok toenmalig gemeentelijk penningmeester Reinier van Broekhoven (CDA) nimmer aan de bel en ook voormalig burgemeester Menno Knip verkondigde de plannenmakerij als zaligmakend en vergat als kapitein te sturen. Coalitiegenoten PvdA en CDA – tussentijds ook nog een ‘regeerperiode’ gesteund door D66 – leunden achterover, prezen het college van B&W de hemel in en negeerden kritische geluiden van kleinere fracties in de gemeenteraad volkomen en hoonden deze weg. Het college van B&W had en heeft nog steeds volledig mandaat om de gemeente te verplichten en dat is feitelijk een absurde zaak. Ook werd in 2006 al aangetoond dat eerder een bevolkingskrimp aan de orde zou zijn dan groei en eerst nu wordt door B&W gezegd blij te zijn dat daar duidelijkheid over bestaat en plannen moeten worden bijgesteld.

Van Broekhoven zag als eerste de bui hangen en vertrok naar Soweco, Knip ging als tweede om zijn inmiddels ingenomen senaatzetel in de Eerste Kamer veilig te stellen en Sjoers werd door zijn achterban geprest om plaats te maken, nadat de publieke opinie zich tegen hem keerde n.a.v. de affaire grandcafé De Rechter met de gijzeling in het stadhuis tot gevolg. Alle loftuitingen van het bouwconsortium ten spijt zit de voormalige marktkoopman op wachtgeld evenals ex-collega van ruimtelijke ordening Bert Kuiper (PvdA) die kennelijk nog steeds geen baantje in het onderwijs kan vinden.

Het huidige college van B&W zit gevangen in de aangegane verplichtingen en heeft a. geen geld om alle plannen alsnog te realiseren en b. geen geld om af te kunnen schrijven om het verlies te kunnen nemen. De nieuwe stadspenningmeester Jan van Marle (CDA) moet puinruimen en heeft al de nodige boekhoudkundige trucs toegepast om het echte probleem voor zich uit te schuiven. Van Woudenbergh (VVD) heeft de tijd voor de aanleg van de Waterboulevard en de verbindende pleinen in de binnenstad kunnen verruimen bij GS en tegelijkertijd de toegezegde subsidie van de provincie veilig gesteld als het tenminste voor eind 2014 kan worden gerealiseerd. Maar dan moet er wel gemeentelijk geld worden aangeboord anders wordt dat alsnog een debacle. Kritiek krijgt van Woudenbergh van o.a. de stichting Stadsherstel en een groep Almeloërs die de huidige plannen voor de vernieuwing van de binnenstad nog te groots vinden en liever voor het aantrekkelijk maken gaan door gevelvernieuwing. De berekende tekorten belopen vele miljoenen die het bouwconsortium wel wil incasseren om überhaupt met het stapelen van stenen te beginnen. Ontwikkelaars met een duister bouwfraude-verleden als Multi Vastgoed (plan winkelcentrum Windmolenbroek) en Urban Interest (Markt- en Waagplein) hebben zich inmiddels posities weten te verschaffen en lijken het voortouw in de ontwikkelingen te nemen waarbij de gemeente alleen maar kan volgen en de regie kwijt is, want wie geld heeft bepaald.

Geen aandacht dus voor de leegstand in de Grotestraat Zuid en City-Promenade, als van oudsher de kernwinkelgebieden. Liefst 9000 m2 winkeloppervlak komt er rondom de Markt bij terwijl er in de stad al zoveel leegstaat.
Van de bouw van een nieuw stadhuis en het graven van een kanaal worden door het college B&W kennelijk wonderen verwacht, maar zij zijn wel de enigen. Zij het ditmaal gesteund door wederom de PvdA en het CDA en nu ook door de VVD die sinds maart 2010 tot het college is toegetreden.

Geld wordt er dus gezocht en dat is alleen te halen bij de burgers. Subsidies worden fors gekort en zelfs afgebouwd. Gekort wordt o.a. ook fors op het minimabeleid. Bij de huishoudelijke afvalverwerking wordt de rekening voor een bedrag van 315.000 euro verlegd naar de burgers en er moet 80.000 euro worden bespaard op de stortkosten door de burgers tot sorteren te dwingen. Dat laatste geld (80.000) wordt weer versleuteld in de verhoogde OZB-heffing omdat het eerst wel in mindering wordt gebracht op de reinigingsheffing maar het geld niet gemist kan worden.

De structurele uitgaven moeten dus omlaag. Lukt dat, dan kan er weer een beetje geld worden geleend op de kapitaalmarkt.
Toch zal de grote klap van het pakken van verlies en afschrijven ongetwijfeld naderbij komen!

Burgemeester Jon Hermans is de geluiden van kritische burgers zat, zo was te lezen in Tubantia. ‘Daar hebben we last van’, was haar uitspraak. Nou, de burgers zullen nog jaren last hebben van de aflossing van de schuldenberg. Of mag dat soms niet gezegd worden?

‘Fijnslijper’

Mild maar vastberaden lacht hij ons toe op een foto op de site van Tubantia. Ugur Çete gaat een gedenksteen plaatsen om de Turkse slachtoffers uit de periode rond 1915 te herdenken. Hij voelt zich op de teentjes getrapt omdat de gemeente wel naar de herdenking van de Armenen gaat en zich vorig weekend niet liet zien op een conferentie waarop het Turkse standpunt werd toegelicht.
Nu geloof ik niet dat veel Almeloërs wakker liggen van de Turkse “kwestie” of “genocide” van 1915 al weer. Wij hebben bovendien genoeg aan onze eigen historische uitglijders.
Er is wereldwijd in de loop der eeuwen gigantisch veel fout gegaan en vaak krijg je achteraf de welles-nietes verhalen. Iedere groep probeert z’n straatje zo veel mogelijk schoon te vegen. Alles kun je bijdraaien, echter de doden blijven. In 1915 waren dat er zo’n 500000 en dat is dunkt me genoeg voor een aantal gedenkstenen.
We moeten daar niet al te moeilijk over doen. Herdenken mag en moet zelfs opdat we er lering uit trekken. In dit geval kan het heel simpel zijn. De Armenen hebben een kerk en de Turken een moskee. Plaats de gedenkstenen op de pleinen van deze gebouwen en ga er jaarlijks een keer omheen staan. Klaar. Niemand heeft er verder last van en je kunt op eigen terrein je gang gaan. Zelf betalen en onderhouden. De gemeente zorgt bovendien voor een afgevaardigde die z’n gezicht laat zien. Iedereen tevreden.
De geschiedenis wordt door het plaatsen van gedenkstenen niet vergeten, maar nog beter is het om toekomstgericht bezig te zijn en te proberen de conflicten en ergernissen van nu op te lossen. Gelijk halen is leuk, maar je kunt je beter richten op de toekomst. Weg met dat haantjesgedrag. Verdraagzaamheid en begrip lossen heel veel op. Lering trekken uit het verleden en van daaruit bouwen. Over tot de orde van de dag.

Anne Jan Teunis
 

Zomaar een vrijdagochtend, naar verwachting minder druk dan de maandag. Met de auto van Almelo naar Hengelo, voor het eerst dit jaar. Route via Zenderen en Borne.
De cijfers: De rit duurde ongeveer 30 minuten. In dat half uur werd een afstand van 16 km afgelegd. Dat is een gemiddelde van 32 km/h. Ik telde 19 stoplichten en had onderweg nog extra oponthoud door een tweetal shovels.
Dit zijn cijfers om mee thuis te komen. Alleen maar stoppen en optrekken. Door de shovels werd de gemiddelde snelheid iets lager, maar veel scheelt het niet. Op een willekeurig brommertje win je het op dit traject van de auto.
Nou ja, genoeg frustratie dus weer, maar een vrijdag maakt alles goed. De lontjes zijn dan heel lang en iedereen loopt al met de weekendgrijns op z’n gezicht.
Toch wringt er iets. Dat ikzelf met de auto ging had wat praktische redenen, maar ik voelde me desondanks schuldig.
Een aantal dagen eerder stond er in Tubantia een stukje over het pas geopende stuk fietssnelweg tussen Hengelo en Enschede, de F35. Dat is de oplossing. Een ieder die van deze snelweg gebruik gaat maken een vette bonus geven en je zult zien dat alles verandert. Natuurlijk zijn er mensen die je met geen tien paarden uit de auto krijgt, maar door een financiële stimulans te geven trek je volgens mij toch een fiks aantal mensen over de streep.
Minder files, minder fijnstof, meer beweging, waardoor minder medische kosten, zowel lichamelijk als geestelijk. Wat een voordelen! Het is allemaal zo simpel, maar de mens is halsstarrig. Men staat liever dag aan dag in die rokende doosjes achter elkaar te koekeloeren. Kwestie van mentaliteit.

Anne Jan Teunis
 

Wat beheerst momenteel ons leven? Niet de lage waterstanden in onze rivieren. Niet de onrust in Egypte. Niet de torenhoge staatsschuld in de VS. Niet de ontwikkelingen in Griekenland en Italië. Niet de crisis in eigen land. Niet de dreigende armoede voor ons allen.
Nee, het achtuurjournaal opende vorige week met de aanstelling van Louis van Gaal bij Ajax.
Je bedenkt het niet. Talloze bolides met allerlei belangrijke spelers uit het verleden, van Sjaak Swart tot Keje Molenaar. Allemaal mochten ze vanuit hun paleisje wat zeggen.
Een gigantische machtstrijd tussen twee partijen. Een onvervalste mierenhoop van belangrijke, veelverdienende bestuurders. De kranten staan er al dagen vol mee. Wereldnieuws!
Toon van Driel kan momenteel half slapend z’n strip tekenen. De gebraden duiven worden hem vanuit de Arena zo de mond ingeschoven. Elke dag is er wel iets lachwekkends.
Moe, moe en nog eens moe word je er van. Voetbal is een simpel spelletje. Zet dat eens af tegen die nu al maandenlang durende hetze in Amsterdam. Een spelletje en dan zo’n ophef? Dwazer kan het haast niet.
Wat een verschil met Heracles Almelo. Met een aantal mensen een gezellige club runnen. Geen gezwets, geen gezeur, rust in de tent, duidelijkheid, korte lijnen. Gevolg: netjes in het linker rijtje en welgeteld vier punten minder dan die Amsterdamse roversbende.
Een tip voor Ajax? Trainer en selectie in de bus naar Schiermonnikoog. Daar in een gezellig stadionnetje onbevangen tegen een balletje gaan trappen. Kwaliteit genoeg in de spelersgroep, maar door al het gekrakeel er omheen van mensen die met hun grote krop belangrijk willen zijn, komt het er onvoldoende uit. Hou het simpel en zorg voor rust in de tent.

Anne Jan Teunis

De gemeenteraad van Almelo besluit vandaag 22 november of de Bomenverordening wordt gewijzigd. Als het aan het college van burgemeester en wethouders ligt hoeft er vanaf 1 januari 2012 geen enkele kapvergunning meer te worden aangevraagd voor zowel particuliere als gemeentelijke bomen.

Als enige uitzondering gelden de bomen die op de lijst bijzondere en monumentale bomen van de gemeente Almelo staan. Tot nu toe waren alle gemeentelijke bomen nog wel vergunning-plichtig en was er een meldingsplicht voor particuliere bomen dikker dan 30 cm,
gemeten op een hoogte van 1.30 m. Het argument is dat er nauwelijks wordt gemeld en er niets gebleken is van illegale kap van bomen.
Hoe valt dat laatste overigens te controleren?

Er zou ook nog een evaluatie plaats vinden met natuur- en milieuorganisaties. Niet gebeurd. Weg dus met die bureaucratie en weer een besparing op de gemeentelijke begroting, zou je denken.

Laat ik u de keerzijde van dit verhaal eens laten zien.
Op zich heb ik er best vertrouwen in dat de meeste particulieren niet onnodig een boom zullen kappen en er zelfs het liefst bomen bij willen planten. Dit geldt uiteraard niet voor veel projectontwikkelaars en aannemers. Zij willen geen bomen die hen bij het ontwikkelen van hun plannen in de weg staan. Datzelfde geldt helaas ook vaak voor de gemeente als het gaat om het bebouwen van terreinen of de aanleg van wegen. Vaak zijn bomen prima in te passen in de plannen, maar dat vergt wel wat creativiteit en de wil om bomen op te nemen in het geheel. Ik heb te vaak ervaren dat die er niet of onvoldoende waren. Ik hoef u niet uit te leggen waarom bomen zo belangrijk zijn voor mens en dier.

Als de huidige bomenverordening er niet zou zijn geweest dan was er in het Regionale Bedrijventerrein (RBT) bij Bornerbroek vrijwel geen boom gespaard bij het uitgeven van bedrijfspercelen.
Door de juridische mogelijkheden (de gemeente heeft diverse procedures verloren) is er een overeenkomst afgedwongen tussen het IVN, Dorpsbelangen Bornerbroek enerzijds en het RBT anderzijds, waardoor exact is bepaald welke bomen wel of niet gekapt mogen worden. Dat is in een zogenaamde Vaststellingsovereenkomst vastgelegd. Bij elke gronduitgifte/bedrijfsvestiging vindt er een overleg plaats tussen de ondertekenaars van die overeenkomst. Als de Bomenverordening verder wordt versoepeld zijn er geen juridische gronden meer om een bezwaar in te dienen en zijn de bomen dus ‘vogelvrij’!

Is er sprake van toeval dat de start van fase 2 en 3 van het RBT vrijwel samenvalt met het besluit tot wijziging van de Bomenverordening?

Ik vraag me af of een gemeente zover mag gaan dat haar burgers en belanghebbende natuur- en milieuorganisaties niet meer in staat worden gesteld om bezwaren in te dienen tegen voornemens tot bomenkap…

Marinus Trommel